HANIBAL PODZEMNI

Hristo Bojčev

Režija i scenografija: Dino Mustafić
Dramatirg: Božo Koprivica
Prijevod: Blažo Nikolić
Kostimograf: Irena Lagator Pejović
Aranžman: Aleksandar Radunović Popaj
Scenski pokret: Nada Vukčević

Uloge:

Hanibal - Alban Ukaj
Vasko – Dragan Jovičić
Petjo - Dušan Kovačević
Kleopatra - Varja Đukić
Sonja – Gorana Marković

Hristo Bojčev
Rođen u sjevernoj Bugarskoj 1950.godine, ’74. je diplomirao mašinstvo, a na pozorišnoj sceni se pojavio 1984. sa svojim prvim komadom “Ta stvar” . Od tada nastavlja da se bavi dramom, koju usavršava na National Academy of Theatrial and Film Art od ’85. do ’89. – koje godine je i imenovan u Bugarskoj za pisca godine. Bojčev se izgradio u političkog satiričara (1996.se čak kandidovao za predsjednika Bugarske, gdje je dobijeno TV vrijeme iskoristio za podsmješljiv politički hepening – osvoijo je 2% glasova), a njegov specifičan humor, tretiranje realnosti i njegova satirična elokvencija su mu donijeli internacionalnu slavu.
Njegova drama “Pukovnik Ptica” je dobila nagradu British Councila za najbolju u konkurenciji 400 dramskih tekstova iz čitavog svijeta. Nagradu mu je uručio Harold Pinter u Londonskom Royal National Theatre. Šestoro ludaka u jednom manastiru, ruševini, u azilu za duševno oboljele, formiraju vojnu jedinicu “stroj”, formiraju državu, s ciljem, da se mimo oficijelnih institucija, priključe NATO savezu i EU. Ta “crna komedija”, nastala u najboljoj dramskoj tradiciji u kojoj je na početku Bihner, a na kraju Jonesko, je najizvođeniji moderni tekst u svijetu u posljednjoj deceniji. Vrijednost drame “Pukovnik Ptica” i drugih komada Hrista Bojčeva, nije u istorijskoj ravni (vrijeme sloma socijalizma i tranzicije), nego u dosledno izvedenom stilskom postupku u kome tragično postaje smiješno, a smiješno tragično. Bojčev zna da je komično , uglavnom građeno na fantastičnim i apsurdnim situacijama, više ispunjeni stravom i apokaliptičnom jezom nego tragično. Bojčev zna da je smijeh lucidniji i zato mu je bliži. Ponekad kao smijeh a ponekad kao užas.
“Hanibal podzemni” nije na onoj umjetničkoj razini na kojoj su Pukovnik Ptica ili Orkestar Titanik. Ali u “sudbini ljudi sa dna” – muzičara (operska pjevačica, dirigent, muzički pedagog), Bojčev je pokušao da nađe dinamičku ravnotežu između smiješnog i tragičnog. Komične i tragične elemente izaziva Hanibal (iz vremena Rimske imperije) koji je muzičarima na ivici egzistencije, na ivici gladi ponudio ogromne sume novca.
Bajka postaje „objektivan korelat“ (T. C. Eliot) za osjećanje vremena i prostora u kojem živimo. Socijalna nepravda, moralna degenerisanost, manipulacija i gušenje pojedinca od gomile, je istorijska repeticija, metaforički materijal sa mnoštvom oblika koji obuhvataju kosmičke pojave i banalne svakodnevne stvari. Bojčev je vješt, duhovit pisac, koji našu stvarnost preoblikuje u bajku, etablira od patetičnog do nepriličnog, od elegičnog do grotesknog, od uzdržanog do oštrog, od jednostavnog do ekstravagantnog. Njegovi tekstovi su uvjek signali nečeg posebnog, tuđeg pravilima, a ne opšteg, uzglobljenog u novi poredak. Kultura banalnosti, posjedovanja i lažnogspoljašnjeg tranzicionog sjaja nameće kao društvenu vrijednost da sebi predstavimo Mojsije, Isusa ili Gandija s punim novčanikom. Sreća. Pa još uvjek postoje bajke (priče) gdje je to moguće…
Dino Mustafić

Dino Mustafić je rođen 1969.g. u Sarajevu, gdje je diplomirao na Akedemiji scenskih umjetnosti, odsjek Režija i Filozofskom fakultetu u Sarajevu, odsjek Opšta književnost i bibliotekarstvo. U pozorištu je režira više predstava po tekstovima: Sartra, Joneska, Mrožeka, Molijera, Serreau, Koltesa, Sheakspeare, Tortona, Widera, Schvaba, h. Boycheva, Gardnera, Villqista, Loher, Nick Wood, Glowackog. Premijerno mu je izvedena opera „Cavalaria Rusticana“ na Internacionalnom festivalu „Sarajevska zima“ u koprodukciji sa Narodnim pozirištem kao i opereta „Europa“ kompozitora Nigela Osborna. Predstave su mu izvođene u svim bosanskohercegovačkim centrima, na eks-jugoslovenskim prostorima te na festivalima u Njemačkoj (Mulheim), Egiptu (Kairo) i Italiji (Rim). Predstava „ Pukovnik ptica“ nagrađena je prestižnom teatarskom nagradom „Ključ tmača“ kao najbolja bosanskohercegovačka predstava u 2002. g. Kao predstava „Halverova noć“ koja je višestruko nagrađena na festivalima u Kairu i Prištini na Internacionalnom festivalu. Snimio je prvi igrani film pod nazivom „Remeke“ po scenariju Zlatka Topčića. Svjetska festivalska premijera „Remeke-a“ održana je na Internacionalnom filmskom festivalu u Roterdamu 2003, i izabran je među najboljih pet na ovom Festivalu. Nakon toga, film je prikazan na preko trideset internacionalnih filmskih festivala u svijetu, od kojih se posebno izdvajaju Montreal. Karlovi Vari, Istambul, paris, Rim, Štutgart, Minhen (film nagrađen special mention ONE FUTURE AWARD), san Francisko (film je nagrađen za najbolji debitantski film i najbolje glumačko ostvarenje). Kao direktor Međunarodnog teatarskog i filmskog festivala MESS u Sarajevu sa svojim timom organizovao je devet Internacionalnih teatarskih festivala.