SANJIVI NAGON

Željko Stanjević

Režija: Nick Upper
Dizajn predstave: Milija Pavićević
O muzici se brine student AMU sa Cetinja Vlado Đurišić
Scenski pokret: Nada Vukčević

• Kristina Stevović
• Petar Burić
• Dušan Kovačević
• Žana Gardašević
• Jelena Minić
• Tatjana Torbica
• Stevan Radusinović

Predstva je premijerno izvedena 25. juna 2004. godine.

ŽELJKO STANJEVIĆ  (1962, Nikšić)
Knjige priča: Pauk s jednim plavim okom (1986), Sanjivi nagon (1991), Evropa, knjiga prva (2000), Prećerivanje (2004).

NIKO GORŠIĆ – NICK UPPER  (Ljubljana, Slovenija).
Diplomirao je na ljubljanskoj Akademiji za pozorište. Studirao je istoriju umjetnosti i muzičku školu, a bio je likovni i plesni kritičar i novinar. Od 1970. godine glumac je Slovenskog mladinskog gledališča u Ljubljani. Sarađivao je u 27 pozorišta i nezavisnih produkcionih centara na prostorima ex – YU. Kao glumac i reditelj učestvovao je u brojnim značajnim i nagrađivanim predstavama na dvije stotine pozorišnih festivala u Sloveniji i inostranstvu. Odlikuje ga postmoderni pristup i glumačka puzzle tehnika, a kao reditelj istražuje globalni stil. Zato je 1999. godine osnovao Globalni teatar u Ljubljani. Za svoj pozorišni rad dobio je 27 priznanja i nagrada. Tokom sedamdesetih i osamdesetih godina režirao je nekoliko pozorišnih performansa, ali se tek od sredine devedesetih potpisuje kao režiser pod pseudonimom Nick Upper.

“SANJIVI NAGON” O ČOVJEKU KOJI ŽIVI MEĐU NAMA 
Komad “Sanjivi nagon” je lucidna postmodernistička minijatura u devet sličica u neuobičajenoj formi dramske križaljke gdje moramo sami tražiti počinioca kao u nekom dobrom krimiću. Tu ne razaznajemo ludaka, koji je opsjednut ženskim sisama od ljekara, zločinca od vojnika, djevojčicu od žene, popa od novinara, političara od manijaka… realnost od snova. Svi su sve, pa i istovremeno. I nije slučajno da je Željko Stanjević zapisao kao moto svojoj priči misao Knuta Hamsuna: “Da, san je divna mješavina priče, života i čuda”, iako to kod Stanjevića zvuči ciničnije. Ispod izvjesne duhovite dramske kore ovog komada, o zajednici u kojoj “nema problema”, otkrivamo društvenu mrlju koruptivnosti i promiskuiteta. Radi se o izgubljenom društvu koje (ne)traži svoj identitet, koje je slučajno ili ne smješteno u ovom balkanskom dijelu Evrope. Uopšte, u globalnom svijetu viška informacija gubi se realnost, pa i moral kao vezivno tkivo ljudskog integriteta. U žanrovskom smislu Stanjevićevo djelo ishodi iz evropske političke drame, koja se miješa sa dramaturgijom “divljeg istoka” današnjih, prije svega, istočno-evropskih autora (Dukovski,Stanesku,Đurković…). Duhovito dramsko djelo na nimalo duhovitu temu “o čovjeku koji živi među nama”, nastalo je 2001. godine, iako se radnja odvija u godinama koje prethode ratnim dešava-njima na prostoru bivše Jugoslavije. Prije svega treba napomenuti da je “Sanjivi nagon” Željka Stanjevića njegov dramski prvijenac, pa je tako uzbuđenje nas stvaralaca u Kraljevskom pozorištu”Zetski dom” uz njegovo pozorišno krštenje veliko, a vjerujem, da može biti veće za prave poznavaoce savremene crnogorske dramaturgije od devedesetih godina prošlog vijeka. Ja, za sada, to još nisam. Upoznao sam do sada samo dramske tekstove Ljubomira Đurkovića, Radmile Vojvodić, Igora Bojovića, Aleksandra Radulovića, Brčka Brčkovića, Aleksandra Bečanovića, Željka Stanjevića. Neke sam od njih čitao, neke gledao uprizorene, a neke sam i režirao.