S U Z A

Herbert Achternbush

režija: Nick Upper
prevod, adaptacija i dramaturgija: Žanina Mirčevska
lektura: Jelena Milošević
scenografija, plakat: Milija Pavićević
kostimografija: Nataša Perunović
izbor muzike: Niko Goršić
koreografija: Tamara Vujošević-Mandić
video: Natalija Vujošević
dizajner svjetla: Mili Malović

• SUZA, 16 godina – Jelena Minić
• SUZA, 26 godina – Tanja Torbica
• SUZA, 36 godina – Nada Vukčević
• SUZA, 46 godina – Žaklina Oštir
• MUŠKARAC – Dušan Kovačević

Herbert Achternbusch  (rođ. 23.11.1938 u Minhenu) je pisac, dramatičar, glumac, slikar, scenarista i filmski reditelj. Napisao je preko pedeset knjiga, dvadesetak drama i snimio je preko dvadeset i pet filmova. Poznat je po svom specifičnom stilu anarhističkog nadrealizma. Bio je posebno aktivan sedamdesetih i osamdesetih godina dvadesetog vijeka. Njegova angažovanost je bila najjača u kritici društva i fundamentalnog katolicizma. Achternbusch je poznat i po svojim skandalima koji su bili manifest njegovog ličnog stava prema umjetnosti, kulturi i religiji. Godine 1977, zapalio je nagradu “Petrarka” odmah nakon što je dobio iz ruku Petera Handkea. Šest godina kasnije njegov film “Duh” (Das Gespenst) izazvao je nacionalni skandal zbog ponižavajućeg načina na koji je Achternbusch pretstavio Isusa. Herbert Achternbusch je otac četvoro djece. Od 1975, živi sa svojom ženom Gerdom u Buchendorfu.

SUZA  (u originalu Susn, 1979),  je jedan od najizvođenijih tekstova Herberta Achternbuscha. Tekst čine četiri scene, koje su napisane u skoro čistoj monološkoj formi i koje predstavljaju četiri faze života kroz koje prolazi Suza. U prvoj slici Suza ima šesnaest godina, a onda slijedimo njen životni put na svakih deset godina, sve do njene četrdeset i šeste godine. Tekst je hronika o traumatskom životu jedne žene, kojoj životne okolnosti ne dopuštaju da promijeni svoj život, te ona usljed toga biva primorana da zauvjek ostane na margini sopstvenog života. Svijet u kome živi je svijet licjemjerja, predrasuda, loših navika, tradicionalizma, politikanstva, vjerske i moralne dogme. Suza je traumatizirano biće. Biće kroz koje prolaze velike količine različitih trauma i strahova. Sve to je rezultat permanentnog zloupotrebljavanja, ponižavanja i iskorištavanja. Suza je priča o ženi u svijetu mačizma i patrijahalizma. Žena je postavljena nasuprot muškarca kao neravnopravno biće, biće niže vrste, kao biće koje je medij za agresiju. O polovima, među prvima je progovorio i filozof Otto Weininger u svojoj kontarverzno filozofskoj raspravi “Pol i karakter” (Geschlecht und Charakter, 1920). Predstava Suza počinje prologom koji je sastavljen od Weiningerovih citata, iz kojih zaključujemo da je za njega muško-ženski odnos jednak odnosu tlacitelja i potlacenog u generalnom smislu. Šokantnost njegovih izjava tjera na korjenito preispitivanje, kako čovjeka kao pojedinca, tako i kompletnog društva i načina gledanja na život uopšte. Suza nije samo priča o poziciji žene u društvu ili priča o polovima, već je to priča o ljudskom biću kao takvom, koje je potlačeno, iskorišteno i zloupotrijebljeno na različite načine.Sve više i više je onih koji su na marginama i koji su potlačeni. Moramo progovoriti o njima, najdirektnije i najiskrenije, kako bi počeli na realnost gledati realno.